Autoscopy

18.09.15 – 01.11.15
Autoscopy is een installatie die de relatie tussen kunstwerk en kunstenaar onderzoekt. Autoscopy is de ervaring waarbij de omgeving wordt waargenomen vanuit een positie buiten het lichaam. Autoscopy is een expo waarin betekenisverschuiving centraal staat: is een landschap een zelfportret?

DSCN9265Voor de tentoonstelling ‘Autoscopy’ vertrok Tinka Pittoors vanuit het sudoku-grid als logica voor de opstelling van vier series van 10 kubussen van 100 x 1OO x 100 cm tot 10 x 10 x 10 cm. Omdat er in een sudoku-grid maar plek is voor 9 cijfers is de kleinste kubus de zwerver: ‘Megrant’.

De kubussen hebben elk 5 zijden die allemaal in verschillende kleuren geschilderd zijn, ze fungeren in deze opstelling tegelijkertijd als onderdeel van sculptuur en als structuur die de tentoonstelling bindt, een soort chinees leger van net niet identieke ‘figuren’.

Bij deze reeksen kubussen horen een dertigtal sculpturen die spelen met het thema identiteit en zelfportret. De term ‘autoscopy’ betekent letterlijk een manier van kijken naar de realiteit vanuit een positie buiten het lichaam en wordt vaak gekoppeld aan waanbeelden zoals buitenlichamelijke ervaringen. Ze vond het boeiend om vanuit dit idee naar het begrip ‘zelfportret’ te kijken en de vraag te stellen welke werken hieronder kunnen vallen, en hoe door duiding van een beeld een betekenisverschuiving, een andere positie van kijken, kan ontstaan. Met andere woorden wat is de macht van een woord, een titel, deze duiding over deze tentoonstelling… worden in de tentoonstelling ‘Autoscopy’ landschappen of zelfportretten gepresenteerd?

Sanne Debrabandere combineert met deze installatie werk in situ met reeds bestaand werk en nieuwe schetsen. Ze wil een sferisch beeld scheppen. De ruimte is duister en doet denken aan een ‘alternatieve werkelijkheid’, mijn ‘autoscopy’, een beschouwen van mezelf als mens/artiest/dochter/moeder. Wat is werkelijkheid en wat is interpretatie, een denkbeeld? In gedachten bouwt ze een nest.

Haar werk is vaak zeer persoonlijk en kan in die zin dus als zelfportret bekeken worden. Ze ‘verwerkt’ veel dagelijkse momenten en voorwerpen in mijn installaties. Voorwerpen die voor haar andere connotaties hebben en daardoor gelinkt kunnen worden aan andere voorwerpen/gebeurtenissen/gedachten… De (non-) communicatie van deze zaken houdt haar bezig, net als de dualiteit tussen verval en preservatie.

autoscopycombi